από τον Σάββα στην Βίκη

Τώρα, μου φαίνεται ότι ξύνομαι στην γκλίτσα του τσομπάνη αλλά δεν κρατιέμαι και θα τοποθετηθώ. Η όλη συμπεριφορά της Ζωής Κωνσταντοπούλου –προεκλογικά και κυρίως μετεκλογικά – με βρίσκουν απολύτως αντίθετο. Το “εισαγγελικό” της ύφος, η αδιαλλαξία της, η αισθητική του λόγου της – για το ντύσιμό της δεν το συζητώ – και τα εριστικά της σχόλια από την θέση του προέδρου της βουλής,  μου θυμίζουν άλλα καθεστώτα και μ’ ανεβάζουν στα κεραμίδια. ΑΛΛΑ, αλλά στο θέμα της κατάληψης του προαύλιου της βουλής από τους αντιεξουσιαστές, πιστεύω ότι είχε δίκιο. Δεν έγινε δα και τίποτε τρομερό. Μια ειρηνική διαμαρτυρία, χωρίς επεισόδια και καταστροφές. Καμιά τριανταριά άνθρωποι, σήκωσαν ένα πανώ με σύνθημα συμπαράστασης στους απεργούς πείνας για μερικά λεπτά και αποχώρησαν ήρεμα. Μακάρι, οι περισσότερες διαμαρτυρίες – κυρίως του συγκεκριμένου χώρου – να είχαν αυτήν την μορφή. Δεν είδα να γίνεται κανένα έγκλημα ή να απειλείται η ασφάλεια κανενός. Νομικά δεν γνωρίσω, αλλά θεωρώ ότι η δημοκρατία  – έστω και οριακά – οφείλει ν’ αποδέχεται την όποιας μορφής διαμαρτυρία που δεν προκαλεί ….” την ελευθερία των άλλων”. 

    Και μια και πήρα φόρα, να σχολιάσω και το θέμα που προκάλεσε την διαμαρτυρία. Οι αντεξουσιαστές απεργοί πείνας ζητούν την αποφυλάκιση κυρίως του Σάββα Ξηρού, για λόγους υγείας. Και, όπως διαφάνηκε από την  προηγούμενη παράγραφο,  όπως δεν μ’ ενδιαφέρει το ποιος είναι αυτός που διατυπώνει μια άποψη, αλλά η ουσία της άποψης του, έτσι και τώρα δεν μ’ ενδιαφέρει ποιοι είναι αυτοί που ζητούν την αποφυλάκιση, αλλά  αν συντρέχουν πραγματικά οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η αποφυλάκιση.  Και μια που με την θέση μου για την Ζωή, ευχαρίστησα φίλους συριζαίους -και για να μην μου μείνει και κανένα κουσούρι-  θα τους δυσαρεστήσω τώρα αποτολμώντας  έναν φαινομενικά “άσχετο” παραλληλισμό. Πιστεύω ότι η περίπτωση του Σάββα Ξηρού είναι πανομοιότυπη με την περίπτωση της Βίκης Σταμάτη. Αν αυτοί οι άνθρωποι είναι άρρωστοι, πρέπει ν’ αποφυλακιστούν. Και το αν είναι άρρωστοι, δεν είναι ζήτημα πολιτικό ή νομικό. Είναι καθαρά ιατρικό. Κάπου θα υπάρχουν κάποιοι γιατροί, εντεταλμένοι από την πολιτεία ν’ αποφανθούν γι’ αυτό. Και η όποια απόφασή τους, πρέπει να γίνει σεβαστή απ’ όλους.